Massage

In het park ten westen van Florence volgde een forse donkere jongen met rugzak mij over de smalle paadjes. Geen typische Italiaan, een bol gezicht, grote bakkebaarden, hij deed me meer aan een Marokkaan denken. Waarom moest hij mij lastig vallen en niet een van de moeders met kinderwagens?

De zon brandde en het zweet plakte al onder mijn rugzakje. Even stoppen, het zweet van de rug laten waaien en maar zien wat hij doet.
'Do you have a restaurant guide of Florence?'
Zijn vriendelijke ogen verwarden me.
'Eh, no, sorry.' Ik sloeg mijn ogen neer en liep snel door. Een toerist, net als ik.
Verder maar weer. Maar deze toerist bleef me volgen. Wat wilde hij toch? Ik keek achterom en schudde mijn hoofd. Hoe vriendelijk hij ook keek, ik hield niet van opdringerige figuren die achter me aanliepen. Als je alleen reist en de taal niet goed spreekt, kan iedereen die je volgt gevaarlijk zijn. In de trein hadden andere interrailers mij verteld dat vrienden van hen in Italië beroofd waren op het station, dat de jongeren er in bendes opereerden.
Ik kocht een kaartje bij het museum van moderne kunst. Dat zou hem ontmoedigen om me verder te volgen. Opgelucht liep ik in de koelte de oude stenen trap op. Beneden staarde de donkere jongen met rugzak van een afstand naar de kassa. 'Die heb ik van me afgeschud', dacht ik en liep de eerste zaal binnen. Maar toen ik even later knarsende voetstappen achter me hoorde en omkeek, bestudeerde hij ijverig een schilderij.

'I like having foreign friends.' We liepen samen het museum uit. Als rasechte Italiaan en student kende Alessandro de geheimen van Florence. Zijn Engels was goed en hij was bereid me alle wetenswaardigheden over de streek te vertellen. Hoe kon ik hem nog weigeren? Hij wist een leuk Italiaans restaurantje, waar veel bekende TV-sterren kwamen. En het was er niet duur. Dat laatste gaf natuurlijk de doorslag.
We moesten buiten wachten in de rij. Alessandro wurmde zich naar binnen en even later werden we in het restaurant langs volle tafels en door een smal gangetje naar een klein kaal tafeltje geloodst. Zachtjes mompelde hij de namen van sterren en waar ze zaten. Vooral Tv-presentatoren van de commerciële televisie. Daar zat ik, als eenvoudig toeristje tussen de Italiaanse jetset. Ik glimlachte tevreden naar Alessandro.
We keuvelden over plaatsen die ik wilde bezoeken, zoals Siena en Pisa.
'May be you want to visit our vineyard in La Spezia after you visit Pisa? You can put your tent there and we can eat at my parent's house.'

Zijn kale rode Fiatje manouvreerde hij van het station door de eenrichtingstraatjes het centrum uit, al toeterend en scheldend.
Ik lachte: 'This is really Italian'!
'Sorry.'
Buiten de stad werd hij rustig. De wijngaard lag op een steile helling, er was bovenaan nog net een recht plekje met wat gras. Beneden zinderde de stad in de hitte. Ik snoof de kruidige lucht diep in. Gelukkig was het hier wat koeler, en er was een douche. Alessandro keek toe hoe ik met de tent worstelde en vertelde onafgebroken over de streek. Ik knikte vermoeid en vroeg me af of hij ook een uit-knop had.
's Avonds voelde de lucht nog zwoel, we wandelden in de schemering een eindje langs de weg omhoog. Op de parkeerplaats stonden veel auto's. Alessandro vertelde dat er 's avonds veel stelletjes lagen te vrijen. Ik durfde nauwelijks naar binnen te kijken, maar stelde wel nieuwsgierig vragen. Alessandro glimlachte geheimzinnig. Hij drukte me ten afscheid bijna plat met zijn brede behaarde lichaam.
De volgende avond genoten we van een drankje beneden in de wijngaard. Alessandro zat op het randje van mijn handdoek. Ik had mijn korte broek nog aan. De zon scheen nog schuin langs de helling en verlichtte de bovenste ranken. Hij had lekkere after-shave op ontdekte ik nu.
'You want a massage?' Ik keek verbaasd. 'I am really good at it.' 'OK, why not?'
Hij had het van zijn vader geleerd, vertelde hij terwijl ik mijn sokken en shirt uittrok. Ik ging met mijn rug op de handdoek liggen. Hij pakte mijn voet en begon die voorzichtig te masseren.
'Is it good?' 'Very nice.'
Toen hij mijn beenspieren masseerde, ontspande ik volledig. Het was geen sportmassage, dit was zacht. Alles leek zich in te houden, zelfs de merels waren even stil. Voorzichtig bewogen zijn handen over mijn huid. Het leek bijna strelen. Hij vroeg me om me op mijn buik te draaien. Gewillig draaide ik me om. Zijn bewegingen gingen steeds sneller en hoger, ook de dijen en billen. Hij begon zwaar te ademen. Voor ik iets kon zeggen trok hij mijn slip omlaag en ging met zijn short omlaag bijna bovenop me liggen.
'Shit!' Een warme plakkerige smurrie droop over mijn rug.
Alessandro sprong meteen op, deed zijn short goed. 'I'm very sorry.' Hij sperde zijn ogen wijd open.
'Well, I'm gay, but this is not what I expected.'
Gelukkig was er boven een douche. Ik spoelde me voorzichtig af zodat mijn broek droog bleef. Terwijl hij beneden wachtte, dacht ik na. Zijn geaardheid lag in Italië niet zo makkelijk, maar waarom had hij het naar mij toe geheim gehouden? Ik ging op het andere puntje van de handdoek zitten. Hij vond mij aardig, en zou graag vrienden willen blijven. Hij vond zichzelf geen echte homo en wilde niets met het homowereldje te maken hebben. Bepaalde vormen van seks gingen hem gewoon te ver, zei hij.
Hij plukte onophoudelijk aan het gras terwijl hij bleef vertellen. In Italië lag het allemaal gevoelig. Er waren wel verenigingen in Italië, maar die hadden een slechte naam. Mede daarom ging hij nooit naar homogelegenheden. Zelfs zijn ouders wisten van niets.
'Let's stay in touch.'
Ik knikte en zuchtte. Dit was zijn keuze. Ik zou de trein naar Nederland nemen, maar hij zou hier zijn hele leven met geheimen leven.